تکريم ‌سالمندان ‌فقط ‌يکروز!

11

احسان رضايي

سالمند و سالخورده، واژه گاني هستند که اگر خداوند عمر دهد، روزي ما را هم  با آن خواهند خواند. نام سالمند که مي آيد به ياد پدر بزرگ ها و مادر بزرگ هاي خودمان ميافتيم، با قامتي خميده، دستاني پينه بسته و چشماني پر از مهرباني و عشق.  تقويم را که ورق بزنيم به صفحه اي در9 مهرماه مي رسيم که نوشته است: روز سالمند!

در اين تاريخ، تا وقتي ورق نخورده به ياد مي آوريم که کساني در مراکز نگهداري سالمندان هستند که چشم به در دوخته اند و انتظار ديدن مهماني را مي کشند و تنها محتاج جرعه اي محبت و گوشي شنوا هستند براي بيان حرف هاي ناگفته اي که روي دلشان سنگيني مي کند و ظرف احساسات‌شان را لبريز از خاطرات ديروز کرده است. افسوس که اين تاريخ  وقتي براي رسيدن به مناسبت هاي ديگر جلو مي رود، دوباره راست قامتان به رکوع رفته ي عزلت نشين را فراموش مي کنيم! و از آنها تا دير روزگاري ديگر ياد نمي کنيم تا دوباره روزشمار، چشممان  را با واژه سالمند آشتي دهد و باز روز از نو، روزي از نو….

يادمان باشد ما هم روزي پدر بزرگ و مادر بزرگ مي شويم و مجبور مي شويم تنهاييمان را با عکسهايمان پر مي کنيم … چشم انتظاري درد بديست. نگذاريم چشم انتظار بمانند تا دوباره مهر شود و مهرباني بيايد!

دیدگاه خود را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *